seomaestro

Poradniki · Marka

Nazwa witryny w Google: jak ustawić ją razem z faviconem

Nazwa witryny w Google: jak ustawić dane WebSite i alternateName, jakie zasady spełnić, jak przygotować favicon i co zrobić, gdy Google pokazuje domenę.

Redakcja SEO Maestro19.11.20268 min czytaniaźródła sprawdzone 19.11.2026

Wpisujesz w Google nazwę swojej firmy. Nad tytułem wyniku zamiast „Pracownia Kowalski” widzisz „przyklad.pl”, a obok niego szarą kulę zamiast logo. Google nie działa tu złośliwie. Jego system nie dostał dość jasnych sygnałów, jak się nazywasz i jak wyglądasz. Oba elementy ustawisz na stronie głównej: nazwę przez dane strukturalne WebSite, ikonę przez jeden znacznik <link>.

Nazwa witryny to nie tytuł strony

Google pokazuje przy każdym wyniku dwie różne rzeczy. Tytuł (title link) dotyczy konkretnej podstrony i zmienia się z adresu na adres. Nazwa witryny dotyczy całego serwisu i wygląda tak samo przy wpisie na blogu, przy cenniku i przy stronie kontaktowej. Działa jak szyld nad drzwiami sklepu: towar na półkach się zmienia, szyld zostaje.

Google tworzy tę nazwę w pełni automatycznie. Bierze pod uwagę treść strony głównej i to, jak inne strony w sieci odnoszą się do twojej witryny. Swoją preferencję zgłaszasz przez dane strukturalne WebSite na stronie głównej. System czyta też znacznik og:site_name, element <title>, nagłówki i resztę tekstu strony głównej, ale według dokumentacji Google o nazwach witryn to właśnie WebSite waży najwięcej.

Jednej rzeczy nie da się obejść. Google nie zmienia ręcznie nazw wybranych automatycznie, więc nie napiszesz do nikogo z prośbą o poprawkę. Możesz tylko dać systemowi lepsze dane i podsunąć mu warianty zapasowe.

Nazwy witryn działają we wszystkich językach, w których działa wyszukiwarka, na telefonach i komputerach. Pojawiają się dla domen i subdomen, ale nie dla podkatalogów.

Wybierz nazwę, którą ludzie już znają

Zasady Google są krótkie, a większość problemów bierze się z ich łamania:

  • Nazwa unikalna i zgodna z prawdą. Ma oddawać tożsamość witryny i nie wprowadzać w błąd. Obowiązują ją też ogólne zasady treści w wyszukiwarce.
  • Krótka, potoczna forma. Google podaje przykład „Google” zamiast „Google, Inc”. Dla nas to „Pracownia Kowalski”, a nie „Pracownia Kowalski Sp. z o.o. - meble na wymiar Kraków”. Limitu długości nie ma, ale na części urządzeń długą nazwę obetnie się w połowie.
  • Żadnych nazw ogólnych. Coś w rodzaju „Najlepsi Stolarze w Krakowie” system raczej odrzuci, chyba że to wyjątkowo rozpoznawalna marka. Fraza reklamowa nie jest nazwą.
  • Ta sama nazwa wszędzie na stronie głównej. Jeśli w danych strukturalnych stoi „Pracownia Kowalski”, w tytule „PK Meble”, a w logo „Kowalski & Syn”, system dostaje trzy sprzeczne wskazówki i może wybrać czwartą: domenę.
  • Nazwa zapasowa. Twoja wymarzona nazwa bywa niedostępna. Google zwykle nie da tej samej nazwy dwóm witrynom o globalnym zasięgu, a czasem uzna, że ludzie znają cię bardziej ze skrótu niż z pełnej nazwy. Na takie sytuacje jest właściwość alternateName.

Dane WebSite i alternateName w praktyce

Typ WebSite opisuje Schema.org jako zbiór powiązanych stron i innych elementów, zwykle serwowanych z jednej domeny i dostępnych pod adresami URL. Google wymaga od niego tylko dwóch pól: name (nazwa witryny) i url (kanoniczny adres strony głównej). Opcjonalnie dodajesz alternateName, czyli listę nazw zapasowych ułożoną od najważniejszej.

Dla Pracowni Kowalski kod w sekcji <head> strony głównej wygląda tak:

<script type="application/ld+json">
{
  "@context": "https://schema.org",
  "@type": "WebSite",
  "name": "Pracownia Kowalski",
  "alternateName": ["Kowalski Meble", "przyklad.pl"],
  "url": "https://przyklad.pl/"
}
</script>

Ostatnia pozycja na liście, czyli domena zapisana małymi literami, to siatka bezpieczeństwa. Google wykrywa domenę jako preferencję nazwy tylko wtedy, gdy zapiszesz ją w całości małymi literami („przyklad.pl”, nie „Przyklad.pl”). Jeśli nie przejdzie ani nazwa główna, ani skrót, system mocno rozważy właśnie domenę. To i tak lepsze niż przypadkowy fragment nagłówka.

Google przyjmuje też RDFa i mikrodane, ale JSON-LD najłatwiej utrzymać. Do tego kilka reguł technicznych z dokumentacji:

  • Jedna nazwa na witrynę. Witrynę wyznacza domena albo subdomena. przyklad.pl i sklep.przyklad.pl mogą mieć różne nazwy, a przyklad.pl/sklep nie dostanie własnej. Subdomeny www i m Google zwykle traktuje jak domenę główną.
  • Kod tylko na stronie głównej. Mowa o adresie głównym domeny lub subdomeny. https://przyklad.pl/pl/index.html stroną główną nie jest. Na podstronach kodu nie musisz powtarzać. Jeśli subdomena nie ma własnych danych, Google może użyć nazwy z domeny głównej.
  • Strona główna musi być dostępna dla Google. Blokada w robots.txt, noindex albo wymóg logowania mogą uniemożliwić wygenerowanie nazwy.
  • Duplikaty strony głównej dostają te same dane. Jeśli działają wersje HTTP i HTTPS albo z www i bez, każda ma mieć identyczny kod, nie tylko wersja kanoniczna.
  • Jeden węzeł WebSite. Jeśli twój CMS albo wtyczka SEO już generuje WebSite, dopisz pola do istniejącego bloku zamiast dokładać drugi.

Jeśli opisujesz na stronie także samą firmę, przyda ci się poradnik o danych Organization i Article. WebSite mówi, jak nazywa się serwis, a Organization opisuje podmiot, który za nim stoi.

Favicon: kwadrat, stały adres, otwarty dostęp

Mała ikona obok nazwy pomaga ludziom rozpoznać twoją stronę, kiedy przewijają listę wyników. Google pobiera ją ze znacznika w nagłówku strony głównej:

<link rel="icon" href="/favicon.png">

Atrybut rel może mieć wartość icon, starszą shortcut icon albo apple-touch-icon i apple-touch-icon-precomposed dla urządzeń Apple. Adres w href może być względny lub pełny, a sam plik może leżeć poza twoją domeną, na przykład w CDN.

Wymagania z dokumentacji Google o faviconach:

  • obraz kwadratowy (proporcje 1:1), co najmniej 8×8 px, a Google zaleca więcej niż 48×48 px, żeby ikona dobrze wyglądała w różnych miejscach;
  • formaty BMP, GIF, ICO, PNG, JPEG, PPM lub TIFF (SVG na tej liście nie ma);
  • stały adres pliku, bez częstych zmian URL;
  • Googlebot musi wejść na stronę główną i przejść jej przekierowania, a Googlebot-Image musi pobrać sam plik, więc żaden z tych adresów nie może być zablokowany w robots.txt ani w inny sposób;
  • ikona ma przypominać twoją markę;
  • jedna ikona na nazwę hosta, a podkatalogi dziedziczą ikonę witryny.

Treści nieodpowiednie, takie jak pornografia czy symbole nienawiści, Google podmienia na domyślną ikonę. Ważniejsze dla zwykłej firmy jest jednak zastrzeżenie z tej samej strony: nawet przy spełnieniu wszystkich wytycznych favicon nie ma gwarancji wyświetlenia.

Ustaw nazwę i ikonę dziś

Całość zajmie ci godzinę, plus czas, którego Google potrzebuje na ponowne odwiedziny.

  1. Zapisz na kartce nazwę główną, której klienci naprawdę używają, i jeden lub dwa skróty. Na końcu dopisz domenę małymi literami.
  2. Otwórz kod strony głównej i sprawdź, czy wtyczka już generuje blok "@type": "WebSite". Jeśli tak, uzupełnij w nim name, alternateName i url. Jeśli nie, wklej blok z przykładu powyżej.
  3. Ujednolić resztę strony głównej: <title>, og:site_name, główny nagłówek i tekst przy logo mają używać tej samej nazwy co dane strukturalne.
  4. Przygotuj kwadratowy favicon większy niż 48×48 px w PNG lub ICO i dodaj <link rel="icon"> do nagłówka strony głównej.
  5. Sprawdź robots.txt: strona główna i plik ikony nie mogą być zablokowane dla Googlebota i Googlebot-Image.
  6. Jeśli strona działa pod kilkoma wariantami adresu (z www i bez, HTTP i HTTPS), upewnij się, że przekierowania prowadzą do jednej wersji, a każda kopia ma ten sam kod.
  7. Zweryfikuj składnię w Schema Markup Validator. Test wyników z elementami rozszerzonymi nie obsługuje nazw witryn, więc nie szukaj ich tam.
  8. W Search Console użyj narzędzia do sprawdzania adresu URL na stronie głównej i poproś o ponowne zindeksowanie.

Potem trzeba poczekać. Ponowne odwiedziny trwają od kilku dni do kilku tygodni, a podstrony mogą przejąć nową nazwę później niż strona główna.

Jeśli po tym czasie Google dalej pokazuje coś innego, przejdź ścieżkę z dokumentacji. Najpierw sprawdź błędy w danych i spójność nazwy na stronie głównej. Potem upewnij się, że nie próbujesz nazwać podkatalogu i że przekierowania działają. Następnie dodaj lub rozbuduj alternateName z domeną na końcu. W ostateczności wpisz domenę małymi literami jako name. Google zwykle ją wtedy wybierze, ale sam zaleca ten krok tylko w ostateczności, bo oddajesz w nim nazwę marki.

Jedna nazwa także dla asystentów AI

Dokumentacja Google dotyczy wyników wyszukiwania i nie mówi nic o tym, jak ChatGPT, Perplexity czy Claude nazywają cytowane źródła. Dlatego to, co poniżej, jest rozumowaniem, a nie opisem udokumentowanego mechanizmu.

Asystent AI, który odpowiada na pytanie o stolarza w Krakowie, składa obraz firmy z wielu miejsc: z jej strony, z katalogów, z artykułów i opinii. Jeśli w jednym miejscu jesteś „Pracownią Kowalski”, w drugim „PK Meble”, a w trzecim „Kowalski & Syn”, każdemu systemowi trudniej uznać, że to ta sama firma. Klient też może się zgubić, kiedy model poda nazwę, której nie zna z szyldu. Porządek, którego wymaga Google, czyli jedna nazwa główna, kilka uczciwych wariantów i ta sama forma w tytule, nagłówkach i danych, pomaga każdemu, kto próbuje powiązać wzmianki o tobie. Gwarancji cytowania nie daje, ale usuwa jedną przeszkodę.

Następnym krokiem jest spójność poza własną stroną. Opisują ją poradniki o Wikidata dla firm, gdzie pojawia się sameAs, i o lokalnej firmie w odpowiedziach AI. Jeśli chcesz sprawdzić całość od robots.txt po pomiar, przejdź audyt widoczności w AI.

Źródła

Kiedy Google pokazuje już właściwą nazwę, możesz sprawdzić, czy asystenci AI cytują twoją stronę jako źródło. Pokaże to darmowy test SEO Maestro, bez zakładania konta.